ตอนที่ 533 อีกฟากฝั่งของแดนเสวียน

ตอนที่ 533 อีกฟากฝั่งของแดนเสวียน

แดนเสวียนอันเวิ้งว้างกว้างใหญ่ ลมพายุหวีดหวิวโหมกระหน่ำ ที่นี่ไร้ซึ่งตะวันและจันทรา มีเพียงความโกลาหลมืดมนที่มิเคยแปรเปลี่ยน อวลไปด้วยกลิ่นอายโบราณและร่องรอยแห่งกาลเวลา

เบื้องหน้าเป็นผืนป่าทึบกว้างใหญ่ไพศาล ก่อตัวเป็นทิวเขาทอดยาวเหยียดยื่น ภายในป่าทึบนั้นมีต้นไม้โบราณลำต้นมหึมาเติบโตอยู่ แต่ละต้นแผ่กิ่งก้านทรงพลัง บางต้นไม่รู้ว่าหยั่งรากมานานกี่ร้อยกี่พันปี ต้องใช้ชายฉกรรจ์ห้าถึงหกคนโอบจึงจะรอบ

เถาวัลย์แห้งเหี่ยวขึ้นเกลื่อนกลาด ทว่าต้นไม้กลับกิ่งก้านใบดกหนา ทั้งยังมีดอกไม้หญ้าประหลาดเติบโตอยู่บ้าง ล้วนมีอายุยาวนานระดับหนึ่งทั้งสิ้น

ที่นี่ไม่มีแสงตะวันสาดส่อง ตามหลักแล้วพืชพรรณย่อมมิอาจเติบโตได้ ทว่าความเป็นจริงกลับกลายเป็นว่า พืชพรรณที่นี่เจริญงอกงามยิ่งกว่าที่ใด ๆ

โฮก โฮก...

ใต้ผืนฟ้าสีเทาจาง ภายในป่าทึบของเทือกเขาที่ทอดยาวเป็นแนวมักมีเสียงคำรามของสัตว์ร้ายแว่วมาเป็นระลอก ชวนให้ใจสั่นสะท้าน