เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 530 ตบเก้ายอดฝีมือดับดิ้น
ประตูหินยักษ์บานหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้นอย่างกะทันหัน ไม่มีผู้ใดรู้ว่ามันมาจากที่ใด และมันก็ไม่มีทางหยุดอยู่ที่เดิมเนิ่นนานอย่างแน่นอน นี่ก็คือประตูเสวียน หลังประตูเสวียนบานนี้ มีอีกโลกหนึ่งที่ชวนให้ผู้คนใฝ่ฝันหา
แผนที่สีทองอร่ามลอยละล่องมุ่งตรงไปยังประตูเสวียน ดูเหมือนประตูเสวียนจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของแผนที่ จึงเริ่มสั่นสะเทือนเบา ๆ การสั่นสะเทือนนี้ดำเนินอยู่ครู่หนึ่ง แสงสว่างแห่งความโกลาหลสายหนึ่งก็พวยพุ่งออกมาจากประตูเสวียน เข้าโอบล้อมแผนที่เอาไว้
ภายใต้แสงสว่างแห่งความโกลาหล แผนที่ผืนนั้นเปรียบเสมือนผีเสื้อเจิดจรัสกำลังเริงระบำ เพียงไม่กี่ลมหายใจ แผนที่ก็อันตรธานหายไปจนหมดสิ้น ไร้ร่องรอย ราวกับไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อนอย่างไรอย่างนั้น
แกรก แกรก...
ชั่วขณะที่แผนที่สูญสลายไป ประตูเสวียนก็ส่งเสียงดังแกรกกราก ประตูเสวียนสูงตระหง่านสิบจ้างค่อย ๆ เปิดออก แสงสว่างแห่งความโกลาหลระลอกแล้วระลอกเล่าพวยพุ่งออกมาจากเบื้องหลังประตูเสวียน เพียงชั่วไม่กี่อึดใจ แสงแห่งความโกลาหลก็แผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทุกหนแห่งของเนินหินระเกะระกะ
ตูม!