เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 481 ทะเลเหนือปั่นป่วน
ณ ชั้นสูงสุดของวิหารมารแท้ ในห้วงมิติสีเทาสลัว ไอปีศาจพลุ่งพล่าน บัดนี้คลื่นพลังยิ่งม้วนตลบอย่างบ้าคลั่ง ตรงใจกลางมีแท่นศิลาดำเก้าแท่นลอยคว้างอยู่กลางเวหา ด้านบนปรากฏร่างของจอมมารเก้าตนผู้จมดิ่งอยู่ในความมืดมิดอย่างสิ้นเชิง
จอมมารแต่ละตนต่างแผ่คลื่นพลังอันไม่ธรรมดาออกมา พวกมันผสานแก่นมารและจิตรับรู้ของตนเข้าด้วยกันอย่างแนบแน่น ก่อร่างเป็นกระบี่คมไร้สภาพ เล่มแล้วเล่มเล่าพุ่งทะลวงเข้าใส่คทามารสีดำตรงกลางอย่างไม่หยุดยั้ง หมายจะใช้สัญชาตญาณมารของตนเปิดคทาเล่มนี้ออก เพื่อแย่งชิงสระโลหิตมารที่ซ่อนอยู่ภายใน
บนใบหน้าของจอมมารทั้งเก้าชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อ หยดแล้วหยดเล่าร่วงหล่นจากเบื้องบน เลือนหายไปในห้วงมิติอันสลัวราง เวลาผ่านพ้นไปแล้วสองเดือน จอมมารทั้งเก้าทุ่มเทเรี่ยวแรงแทบสิ้นเปลืองสติปัญญาไปจนหมดสิ้น แต่ก็ยังมิอาจสั่นคลอนคทามารเล่มนี้ได้เลย
ทว่าใบหน้าของมารทั้งเก้ากลับเปี่ยมไปด้วยความเด็ดเดี่ยว แรงดึงดูดของสระโลหิตมารนั้นยิ่งใหญ่เกินไปสำหรับเผ่ามาร พวกมันไม่มีเหตุผลใดให้ยอมแพ้
แกรก ๆ…