เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 480 สองนักปล้นแห่งบ่อโลหิตมาร
บ่อโลหิตมารที่สืบทอดมาแต่ยุคบรรพกาลนั้นร้ายแรงถึงชีวิตสำหรับมนุษย์ทุกคน ทว่าสำหรับหลินมู่ผู้ครอบครองกระจกชิงวาสนาสวรรค์อันเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์แต่โบราณกาล ซ้ำยังฝึกฝนเคล็ดชิงสวรรค์ ย่อมยากจะบอกได้ว่าเป็นเคราะห์หรือวาสนา
ในโลกใบนี้มีคนบางจำพวกที่ไม่อาจใช้สายตาของคนทั่วไปมองได้เลย และหลินมู่ก็จัดอยู่ในคนจำพวกนี้
ซี่ ๆ……
ทะเลเลือดผืนที่หลินมู่อยู่นั้นส่งเสียงซี่ ๆ ออกมาไม่ขาดสาย เลือดที่เดือดพล่านผุดพรายเป็นฟองปุด ๆ ร่างเนื้อของเขาเริ่มเน่าเปื่อยผุพังลงภายใต้โลหิตมาร โลหิตมารที่แทรกซึมได้ทุกช่องทางเหล่านั้นยังคงจำแลงเป็นอสรพิษพิษ พุ่งปราดมุดเข้าไปในร่างของหลินมู่อย่างบ้าคลั่ง
โลหิตสด ๆ ที่ถูกกลืนเป็นมารมาเนิ่นนานนับกาลเวลาไม่ถ้วนนั้น มีพลังทำลายล้างเหนือจินตนาการ หลินมู่ที่ตกลงไปในบ่อเลือดเช่นนี้ ต่อให้มีเคล็ดชิงสวรรค์ค้ำจุนอยู่ ก็แทบมีโอกาสรอดเพียงหนึ่งในสิบ
อย่าว่าแต่เคล็ดชิงสวรรค์เพิ่งฝึกถึงขั้นที่สองเลย ต่อให้ฝึกถึงขั้นที่ห้า ก็ไม่อาจกลืนกินโลหิตมารมากมายถึงเพียงนี้ได้
อ้าก……