เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 478 สระโลหิตมาร
ตูม!
ห้วงมิติในวิหารมารแท้สั่นสะเทือน การปรากฏขึ้นกะทันหันของเขตอาคมกลืนกินทำให้อู่เทียนหวังและจิ่วจุนชะงักไปพร้อมกัน ในฐานะยอดฝีมือขั้นยุทธ์แท้ ไม่มีใครรู้ซึ้งถึงความหมายของอาณาเขตไปมากกว่าพวกมัน หลินมู่เป็นเพียงรุ่นเยาว์ขั้นยุทธ์ว่างเปล่า กลับสามารถกางเขตอาคมที่คล้ายคลึงกับอาณาเขตออกมาได้ แม้จะห่างชั้นจากอาณาเขตที่แท้จริงอยู่มาก แต่นี่ก็เพียงพอให้ผู้คนต้องตื่นตะลึงแล้ว
แววตาของหลินมู่เป็นประกาย อาการชะงักงันของจิ่วจุนย่อมกลายเป็นโอกาสอันยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย ประกอบกับการปะทะกับอู่เทียนหวังก่อนหน้านี้ อาณาเขตของจิ่วจุนจึงปรากฏรอยปริร้าวขึ้นสายหนึ่ง หลินมู่หุบเก็บเขตอาคมกลืนกินดังพรึ่บ ร่างพลันไหววูบกลายเป็นเงาแสงพุ่งเข้าไปในอาณาเขตของอู่เทียนหวัง
“บัดซบ อันตรายชะมัด”
หลินมู่หอบหายใจอย่างหนัก การที่เขตอาคมกลืนกินเข้าปะทะกับอาณาเขตของยอดฝีมือขั้นยุทธ์แท้ทั้งสองคนพร้อมกัน ทำให้เขาได้รับแรงสะเทือนอย่างมหาศาล ยังดีที่ในที่สุดก็หลุดพ้นออกมาได้
“ฮ่า ๆ! จิ่วจุน ไว้พบกันใหม่”
อู่เทียนหวังหัวเราะร่า พลางพาทุกคนเตรียมจะจากไป