ตอนที่ 477 ช่วงเวลาความเป็นความตาย

ตอนที่ 477 ช่วงเวลาความเป็นความตาย

เงียบสงัด ทั่วทั้งวิหารมารแท้เงียบสงัดอย่างไม่เคยมีมาก่อน กระทั่งเสียงหายใจก็ยังไม่มี ใบหน้าของจิ่วจุนมืดครึ้มน่ากลัวแทบจะกลั่นไอปิศาจออกมาได้ อู่เทียนหวังหรี่ตาทั้งสองข้างลงเล็กน้อย จับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของจิ่วจุน ลมปราณของเขาตรึงเชื่อมไว้กับหลินมู่ ขอเพียงจิ่วจุนขยับแม้แต่น้อย เขาก็จะลงมือในทันที

ต๋าเอ่อร์ยืนอยู่ข้างกายจิ่วจุน ก้มหน้าไม่กล้าเอ่ยปากแม้แต่คำเดียว บรรยากาศตึงเครียดเช่นนี้เห็นได้ชัดว่าต๋าเอ่อร์ปรับตัวไม่ทันอย่างยิ่ง เหงื่อไหลพรากอาบใบหน้า ทว่าเขากลับไม่กล้าปล่อยให้มันหยดลงพื้น ด้วยกลัวว่าจะเกิดเสียงแม้เพียงนิดจนทำลายความเงียบงันนี้ลง

ในวิหารมารแท้แห่งนี้ มีเพียงหลินมู่คนเดียวเท่านั้นที่สีหน้าเรียบเฉย มือที่กุมคทามารไว้กระชับแน่นขึ้นเรื่อย ๆ แสงสีชาดในดวงตาก็ยิ่งสว่างวาบ ทุกคนล้วนสัมผัสได้ถึงความบ้าคลั่งอย่างไม่เคยมีมาก่อนจากแววตาคู่นั้น

กร๊อบ กร๊อบ……