เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 462 ขยะเปียก
ในแดนมารไม่มีแสงตะวัน ทั้งไม่มีทิศทางที่แท้จริง ตำแหน่งทั้งหมดล้วนถูกจำลองขึ้นมา เขามารดำตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของแดนมาร เป็นเทือกเขารัศมีสามพันลี้
หากกล่าวว่าในแดนมารเต็มไปด้วยทัศนียภาพอันรกร้างทรุดโทรม เช่นนั้นเขามารดำแห่งนี้ก็คือที่สุดแห่งความรกร้างอย่างแท้จริง ที่นี่เป็นดินแดนกันดารแร้นแค้นอย่างถึงที่สุด อย่าว่าแต่มนุษย์ทั่วไปเลย แม้แต่อีกาซากศพของเผ่ามาร หากไม่มีธุระก็ยังไม่เฉียดกรายมาที่เขามารดำ
เขามารดำมียอดเขาสีดำหนึ่งร้อยลูก ไอมากลอยคละคลุ้ง ยอดเขาที่อยู่ใจกลางที่สุดสูงตระหง่านนับหมื่นจั้ง รูปร่างคล้ายปิศาจร้ายอันดุร้ายน่าสะพรึงกลัว มีเสียงเล่าลือว่า ยอดเขาแห่งนี้เกิดจากยอดฝีมือเผ่ามารที่แท้จริงกลายร่างเป็นหิน
ทว่าเรื่องเล่านี้ส่วนใหญ่น่าจะเป็นเรื่องเท็จ เมื่อกาลเวลาล่วงเลยไป ยอดฝีมือเผ่ามารต่างเดินทางมายังเขามารดำครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อหวังจะค้นหาความลับบางอย่าง แต่กลับคว้าน้ำเหลว ซ้ำร้าย กลิ่นอายฟ้าดินบนเขามารดำยังเสื่อมโทรมถึงขีดสุด จนกระทั่งบัดนี้ จึงกลายเป็นสถานที่ที่ไม่มีผู้ใดเหลียวแลไปแล้ว