เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 461 กู่หลิงตกอยู่ในอันตราย
คนทั้งหกจากกลุ่มอำนาจทมิฬต่างพากันนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ พวกเขาตรากตรำแทบตายเพื่อตามหาหลินมู่ นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะเดินมาหาถึงที่ สายตาของแต่ละคนล้วนเฉียบคม เมื่อมั่นใจว่าหลินมู่มีพลังเพียงขั้นยุทธ์ว่างเปล่าระดับต้น ก็ยิ่งไม่เข้าใจว่าเหตุใดเขาจึงเสนอหน้าออกมาเอง หรือว่าสมองจะมีปัญหา จงใจออกมาหาที่ตาย?
"เจ้าคือหลินมู่ที่สังหารกุ่ยกูรึ?"
ศิษย์พี่เฟิงผู้นั้นยังคงถามอย่างไม่มั่นใจ
"ในไอ้สิ่งนั้นของพวกเจ้าไม่มีกลิ่นอายของข้าอยู่หรอกหรือ? ข้าเห็นพวกท่านตามหากันลำบาก เลยออกมายืนตรงนี้เองเสียเลย"
หลินมู่กอดอก เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเนือย ๆ
"ฮ่า ๆ ช่างน่าขันนัก ยังมีคนรนหาที่ตายด้วยตัวเองอีก หลินมู่ ข้าไม่สนหรอกว่าสมองเจ้าจะเพี้ยนไปแล้วหรือไม่ ในเมื่อเจ้ากล้าโผล่ออกมาเอง ข้าจะสงเคราะห์ให้ตายสบาย ๆ ก็แล้วกัน"
ศิษย์พี่เฟิงหัวเราะร่าอย่างเหยียดหยัน
"คนผู้นี้ก็พอรู้ฐานะตัวเองอยู่บ้าง รู้ว่าหนีการไล่ล่าของกลุ่มอำนาจทมิฬไม่พ้น เลยยอมโผล่ออกมารับโทษแต่โดยดี"
อีกคนหนึ่งเอ่ยขึ้น ในสถานการณ์หนึ่งต่อหก แถมพลังฝีมือยังต่างกันลิบลับเช่นนี้ ในใจของคนทั้งหกจึงตัดสินโทษตายให้หลินมู่ไปแล้วในทันที