เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 453 ศึกปะทะหลวี่เทียนเกอ
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังเลือดในร่างที่เหือดหายไปอย่างต่อเนื่อง จางเหิงก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ขณะเดียวกันก็ยิ่งรู้สึกเสียใจภายหลัง เดิมทีเขาคิดว่าวันที่หลินมู่ซัดตนจนกระเด็นออกไปในกระบวนท่าเดียวนั้นเป็นเพียงแค่เรื่องฟลุกเท่านั้น ต่อให้ตนจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายจริง ๆ แต่การพาพวกฉินฮ่าวหรันมาด้วยกันย่อมสามารถสังหารหลินมู่เพื่อล้างแค้นในวันนั้นได้อย่างแน่นอน
จนกระทั่งถึงช่วงเวลาก่อนตายนี้ จางเหิงถึงได้รู้ว่าความคิดของตนนั้นผิดมหันต์เพียงใด ในช่วงเวลาชี้เป็นชี้ตาย ศิษย์พี่ฉินที่เขาไว้ใจอย่างที่สุดกระทั่งโอกาสจะยื่นมือเข้าช่วยก็ยังไม่มี
“หลินมู่ เจ้าช่างเหี้ยมโหดนัก”
ในแววตาของจางเหิงเปี่ยมไปด้วยความสิ้นหวัง ในที่สุดเขาก็ได้รู้ว่าหลินมู่น่ากลัวเพียงใด วันนี้เมื่อลงมือด้วยจิตสังหาร เกรงว่าพวกฉินฮ่าวหรันทั้งสองคนก็คงยากจะรอดพ้นเคราะห์กรรมเช่นกัน
“เจ้ารนหาที่ตายเอง ก็อย่ามาโทษว่าข้าไร้ความปรานี”