เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 452 ใครจะเหี้ยมกว่ากัน?
ฉินฮ่าวหรันสวมชุดคลุมยาวสีเทาอ่อน รูปร่างปานกลาง หน้าตาธรรมดา ทว่าในดวงตาอันราบเรียบกลับเปล่งประกายแห่งสติปัญญาอยู่เป็นระยะ เวลานี้เขากอดอก ยืนทำท่าทางเป็นคนดีอยู่ไม่ไกลจากหลินมู่ ภายนอกดูเหมือนจะเข้ามาเป็นคนกลางไกล่เกลี่ย
ทว่าท่าทางเช่นนี้ของฉินฮ่าวหรัน ในสายตาของหลินมู่แล้วก็แค่พวกกินเผือกจุ้นจ้านเรื่องชาวบ้าน
ขอขมาขอโทษงั้นหรือ? ขอโทษบ้าบออะไรกัน! สำหรับคนพรรค์นี้ เจ้าไม่อาจถอยให้แม้แต่ก้าวเดียว หากถอยหนึ่งก้าว มันจะยิ่งรุกคืบเข้ามาสองก้าว
"ไม่ทราบว่าศิษย์พี่ฉินต้องการให้ข้าชดใช้อย่างไร?"
หลินมู่เย้ยหยันในใจ ทว่ายังคงเอ่ยถามออกไปอย่างนึกสนุก คนทั้งสี่พากลุ่มตนมายังสถานที่กันดารไร้ผู้คนเช่นนี้ ชัดเจนว่าไม่มีทางยอมจบเรื่องง่าย ๆ แน่
"ง่ายมาก ทำร้ายคนบาดเจ็บก็ต้องรับผิดชอบ ข้าเห็นว่าเอาเช่นนี้แล้วกัน เจ้ากล่าวขอขมาและขอโทษ แล้วชดใช้ให้พวกเขาทั้งสองคน คนละห้าแสนโอสถแก่นยุทธ์ บวกกับสมบัติวิญญาณระดับเสวียนขั้นต่ำอีกคนละหนึ่งชิ้น เรื่องนี้ก็ถือว่าเลิกราต่อกัน จากนั้นพวกเราจะได้ร่วมแรงร่วมใจกันรับมือเผ่ามาร ไม่ทราบว่าศิษย์น้องมีความเห็นเช่นไร?"