ตอนที่ 446 ผู้มีพระคุณช่วยชีวิตและผู้อาวุโสเสวียนซี

ตอนที่ 446 ผู้มีพระคุณช่วยชีวิตและผู้อาวุโสเสวียนซี

หลินมู่ยืนอยู่เบื้องหน้าบรรดาศิษย์วังจิ่วเทียน ทั่วทั้งร่างเปี่ยมล้นไปด้วยพลังยุทธ์ที่พลุ่งพล่านไม่หยุด ศิษย์ขั้นบุปผาสวรรค์ที่เคยก่อกวนโอหังผู้นั้นถูกซัดกระเด็นไปไกลถึงพันจั้ง นอนครวญครางอยู่บนพื้นจนลุกไม่ขึ้น หากมิใช่หลินมู่ยั้งมือไว้ ป่านนี้คงกลายเป็นศพไปแล้ว

ด้วยระดับการบำเพ็ญของหลินมู่ในยามนี้ กระทั่งผู้เฒ่าเฮยเยียนยังสังหารได้ คนขั้นบุปผาสวรรค์ขั้นปลายผู้หนึ่งมาทำท่ากำแหงต่อหน้าเขา ย่อมไม่ต่างจากการรนหาที่ตาย

คนเราย่อมมีขีดจำกัดของความอดทน นับประสาอะไรกับหลินมู่ ศิษย์วังจิ่วเทียนกลุ่มนี้ลำพองใจเกินไป แต่กลับเลือกเป้าหมายผิดเสียแล้ว จะรังแกคนย่อมต้องดูด้วยว่าใครเป็นเหยื่อหมูในอวย

ฮือฮา!

ศิษย์วังจิ่วเทียนหลายคนที่มีเจียงเฮ่าเป็นผู้นำล้วนตกตะลึงพรึงเพริด สายตามองหลินมู่อย่างไม่อยากเชื่อ ไม่มีใครคาดคิดว่าคนหนุ่มตรงหน้าจะกล้าลงมือทำร้ายคน ที่นี่คือที่ใดกัน? เบื้องหน้าประตูกลางของวังจิ่วเทียน กระทั่งยอดฝีมือขั้นยุทธ์เทียมมาถึงที่นี่ก็ยังมิกล้าเหิมเกริม

ทว่าเมื่อทุกคนสัมผัสได้ถึงพลังยุทธ์ที่หมุนวนอยู่รอบกายหลินมู่ จึงตระหนักว่าตนเองตาฝาดไปแล้ว คนชุดดำที่ดูอ่อนเยาว์ยิ่งนักผู้นี้ แท้จริงแล้วเป็นยอดฝีมือขั้นยุทธ์ว่างเปล่าคนหนึ่ง

“นึกไม่ถึงว่าจะเป็นยอดฝีมือขั้นยุทธ์ว่างเปล่า มิน่าเล่าถึงได้โอหังปานนี้”