ตอนที่ 445 เสือไม่คำราม นึกว่าข้าเป็นแมวป่วย

ตอนที่ 445 เสือไม่คำราม นึกว่าข้าเป็นแมวป่วย

“เจ้าหนุ่ม นี่มันสำนักยักษ์ใหญ่เชียวนะ เจ้าแน่ใจแล้วหรือว่าจะตั้งตนเป็นศัตรูกับพวกเขา?”

เปิ่นเปิ่นนั่งอยู่บนไหล่ของหลินสู่อย่างสบายอารมณ์พลางเอ่ยถามด้วยความสนใจใคร่รู้ ในเมื่อคิดจะชิงมุกหลิงหลง ย่อมต้องกลายเป็นศัตรูกับวังจิ่วเทียนทั้งสำนักอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เรื่องนี้แทบไม่ต้องสงสัยเลยแม้แต่น้อย

“เจ้าช่วยถามเรื่องไร้สาระให้น้อยลงหน่อยได้ไหม”

หลินมู่กลอกตาอย่างหมดอารมณ์ มาถึงขั้นนี้แล้วจะหันหลังกลับได้อย่างไร หลานหลิงเอ๋อร์ต้องรอด มุกหลิงหลงต้องได้มา ความมุ่งมั่นของหลินมู่หนักแน่นเป็นพิเศษ

เปิ่นเปิ่นหัวเราะหึ ๆ แล้วไม่พูดอะไรอีก ด้วยนิสัยและแนวทางการทำเรื่องต่าง ๆ ของหลินมู่ คำถามที่มันถามไปเมื่อครู่ก็เป็นเรื่องไร้สาระจริง ๆ นั่นแหละ