กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 345 ศีรษะมนุษย์เรียงราย
“อะไรกัน!”
ฉางหมิงกรีดร้องออกมาลั่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความตระหนกตกใจ ฝีมือระดับตนเองเป็นถึงศิษย์อัจฉริยะแกนหลักของตระกูลหลานอู่ แม้ต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือขั้นบุปผาสวรรค์ทั่วไปก็ยังมีแรงขัดขืน ทว่ายามนี้อีกฝ่ายเพียงตวัดคว้าส่งเดช ตนกลับขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่น้อย
แกร๊ก!
เสียงเบา ๆ ดังขึ้น ฝ่ามือของหลินมู่บีบลำคอของฉางหมิงไว้แน่นประหนึ่งคีมเหล็ก ฉางหมิงดิ้นรนอยู่ในอุ้งมือนั้นไม่หยุด ทว่ากลับไม่อาจสะเทือนได้เลย
“คุณพระช่วย ไม่จริงใช่ไหม”
เหลียงเหลียนเบิกตากว้างทันที ส่วนเฮยเยียนที่อยู่ข้างกายยิ่งขวัญกระเจิง นี่นับเป็นการลงมือครั้งแรกของหลินมู่ตั้งแต่มาถึงเมืองเหยียน ในสายตาของเหลียงเหลียน ไม่อาจใช้คำว่าสะเทือนฟ้าสะเทือนดินมาบรรยายได้อีกต่อไปแล้ว
มือหนึ่งสะกดนายท่านรองฉางขั้นบุปผาสวรรค์ อีกมือหนึ่งคว้าจับอัจฉริยะขั้นผนึกปราณระดับเก้าเหมือนจับลูกเจี๊ยบ ต้องมีพลังร้ายกาจเพียงใดจึงจะทำเช่นนี้ได้
“ให้ตายเถอะ ดุดันเหลือเกิน ร้ายกาจจริง ๆ”
“น่ากลัวเกินไปแล้ว ท่านผู้บัญชาการเขตมีตบะเพียงขั้นผนึกปราณจริงหรือ ไม่อยากจะเชื่อเลย”