เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 344 นายท่านรองฉาง
แสงจันทร์ดั่งระลอกคลื่น จันทราค่ำคืนนี้งดงามยิ่งนัก ทว่าเมืองเหยียนในยามนี้กลับอบอวลไปด้วยบรรยากาศตึงเครียด ไม่มีผู้ใดมีกะจิตกะใจมาชื่นชมราตรีอันงดงามนี้เลย
บนหอรบสูงตระหง่าน หลินมู่ยืนเอามือไพล่หลังอยู่หน้าสุด เขาอยู่ในชุดดำ เส้นผมสีดำพลิ้วไหวตามสายลม ดวงตากระจ่างใส เป็นความสว่างไสวตามธรรมชาติที่เปล่งประกายแห่งสติปัญญา บนไหล่ซ้ายของเขามีหมูเผือกตัวหนึ่งนั่งอยู่อย่างมั่นคง หูทั้งสองข้างตกลง ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย คล้ายพร้อมจะผล็อยหลับไปได้ทุกเมื่อ
ข้างกายหลินมู่มีเด็กหนุ่มชุดดำผมแดง ใบหน้าเกลี้ยงเกลา เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น ทั่วทั้งร่างก็แผ่กลิ่นอายสังหารอันเยียบเย็นออกมา
เฮยเยียนยืนอยู่ข้างเย่หลีซ่าน แววตาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นต่อคนหนุ่มทั้งสองเบื้องหน้านี้
“พี่ใหญ่ นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าคนที่ยกพวกมาตีเมืองยามสามจะเป็นคนตระกูลฉาง”
เย่หลีซ่านเอ่ยขึ้น ก่อนหน้านี้เขาไปส่งข่าวที่เขตสือเหยียนร่วมกับเฮยเยียน บัดนี้กลับมาแล้ว และเป้าหมายที่เฉิงคุนลอบสมคบคิดด้วยในคราวนี้ ก็คือนายท่านรองแห่งตระกูลฉาง ฉางหลิ่วเฟิง