เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 340 ผู้บัญชาการเขตสวะ
สองคนนั้นอายุราวหกสิบปี ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กัน คนหนึ่งรูปร่างสูงโปร่ง เคราขาวมีเพียงไม่กี่เส้นหร็อมแหร็ม ดวงตาคู่หนึ่งทอประกายแจ่มชัด เขาผู้นี้ก็คือผู้ดูแลของตระกูลหลานอู่ในเขตสือเหยียน นามว่าเจียงลี่ ตัวเขาเองยังเป็นผู้อาวุโสของตระกูลหลานอู่ เรียกได้ว่าจงรักภักดีต่อตระกูลหลานอู่อย่างยิ่ง
ส่วนอีกคน รูปร่างล่ำสันกำยำ ใบหน้ามันเยิ้ม แม้แต่ศีรษะก็ล้านเลี่ยน ดวงตาเรียวเล็กที่หรี่ลงมักทอแววเจ้าเล่ห์ เขาคือเจ้าเมืองคนเดิมของเมืองเหยียน นามว่าเฉิงคุน
คนทั้งสองได้ยินว่าผู้บัญชาการเขตของตระกูลหลานอู่มาถึง จึงรีบออกมาต้อนรับทันที ทว่าเมื่อได้เห็นรูปลักษณ์ตลอดจนระดับพลังของผู้บัญชาการเขตแล้ว ท่าทีฮึกเหิมเปี่ยมล้นในคราแรกก็พลันเหี่ยวเฉาไปกว่าครึ่ง
“เฒ่าเจียง ตระกูลหลานอู่หมายความว่าอย่างไร ส่งไอ้หนูขั้นผนึกปราณมาสองคน คิดจะหลอกเล่นกับพวกเราหรือไง ไม่รู้หรือว่าเขตสือเหยียนสำคัญเพียงใด?”
เฉิงคุนเอ่ยเสียงต่ำ ท่าทางที่จะคารวะผู้บัญชาการเขตในคราแรกอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยในพริบตา
“ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน”