ตอนที่ 339 เมืองเหยียน

ตอนที่ 339 เมืองเหยียน

กระบี่ยาวผลึกแก้วเล่มนั้นเป็นสิ่งที่หลินมู่หลอมขึ้นเองกับมือ ระดับของมันแตะถึงจุดสูงสุดของระดับหยวนแล้ว สมบัติวิญญาณระดับหยวนชิ้นใดก็ไม่อาจเทียบเคียงได้

สำหรับหลินมู่แล้ว ศาสตร์การหลอมสมบัติของเขาได้ก้าวถึงจุดสูงสุดของระดับหยวนมาตั้งแต่นานแล้ว สมบัติวิญญาณที่หลอมขึ้นในขั้นผนึกปราณระดับที่เจ็ดกับระดับที่เก้าจึงแทบไม่ต่างกัน เว้นเสียแต่ว่าตนเองจะเลื่อนขั้นสู่ขั้นบุปผาสวรรค์ จึงจะสามารถหลอมสมบัติวิญญาณระดับวิญญาณที่ทรงอานุภาพยิ่งกว่าได้

เมื่อจั่วเฉิงได้เห็นกระบี่ยาวเล่มนี้ ดวงตาก็พลันเป็นประกาย ตบะของเขาเพิ่งจะเลื่อนขั้นสู่ขั้นผนึกปราณระดับที่แปดเมื่อไม่นานมานี้ ในฐานะผู้อาวุโสที่มีชื่อเสียงของสายตระกูลนอก ในมือย่อมมีสมบัติวิญญาณระดับหยวนขั้นสูงอยู่หนึ่งชิ้น ทว่าสมบัติวิญญาณในมือตนเมื่อนำมาเทียบกับกระบี่ยาวในมือหลินมู่แล้ว มันกลับกลายเป็นเพียงขยะไปในทันที

"ผู้อาวุโสจั่ว ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ท่านผู้เฒ่าก็คอยดูแลข้าน้อยไม่น้อย กระบี่เล่มนี้ถือเสียว่าเป็นคำขอบคุณจากข้า และที่นี่ยังมีน้ำแท้เก้าสุริยันอยู่อีกหนึ่งขวด หวังว่าท่านผู้เฒ่าจะทะลวงสู่ขั้นบุปผาสวรรค์ได้โดยเร็ว"