กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 322 เจ้าตำหนักฉีหลิงบุกถึงที่
“เจ้าดูสีหน้าเขาก็รู้แล้ว”
เปิ่นเปิ่นหัวเราะฮิ ๆ สีหน้าของหลินมู่ดูผ่อนคลายอย่างเห็นได้ชัด ย่อมได้โอสถฮว่าเสียนเซิงเฉินมาไว้ในมือแล้ว
“ที่แท้หมูก็มีเวลาฉลาดเหมือนกันนี่นา”
หลินมู่ตบหัวหมูของเปิ่นเปิ่นเบา ๆ จากนั้นก็พลิกฝ่ามือ กล่องหยกผลึกพลันปรากฏขึ้นมา ไอพลังชีวิตอันทรงพลังสายหนึ่งซึมลอยออกมาจากกล่องหยก ภายในกล่องนั้นมีโอสถทรงกลมขนาดเท่าหัวแม่มือ กำลังแผ่หมอกควันสีขาวน้ำนมออกมา
“นี่คือโอสถฮว่าเสียนเซิงเฉินหรือ”
ดวงตาของฟางชิงเป็นประกายขึ้นมาทันที
หลินมู่ยื่นกล่องหยกไปตรงหน้าฟางอี๋แล้วเอ่ยว่า “รีบกินยาเม็ดนี้เสีย จะได้ยืดอายุขัยไปอีกครึ่งปี ส่วนเพลิงแก่นแดงกับบัวเย็นรุ่งเรืองยกให้เป็นหน้าที่ข้า หากข้าไม่ให้เจ้าตาย เจ้าก็ไม่มีทางตายหรอก”
นี่ต่างหากคือคำพูดของลูกผู้ชายตัวจริง ฟางอี๋ค่อย ๆ รับกล่องหยกมา นัยน์ตาสั่นไหวด้วยม่านน้ำตา ใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความซาบซึ้ง นางมิได้เอ่ยสิ่งใด เพียงเปิดกล่องหยกออกแล้วกลืนโอสถฮว่าเสียนเซิงเฉินลงไป คำพูดที่ว่า 'หากข้าไม่ให้เจ้าตาย เจ้าก็ไม่มีทางตาย' นั้น ทำให้ฟางอี๋รู้สึกในพริบตาว่า ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมาล้วนคุ้มค่าแล้ว