เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 183 หลอมละลายไขกระดูกน้ำแข็ง
โฮก โฮก...
เสียงคำรามต่ำดังออกมาจากปากของหลิวเฟิงไม่ขาดสาย ทว่าสุ้มเสียงเริ่มแผ่วเบาลงเรื่อย ๆ หลังจากปราณสุริยันสายนั้นของหลินมู่แทรกซึมเข้าสู่ร่าง แววตากระหายเลือดดั้งเดิมของหลิวเฟิงก็ค่อย ๆ จางหายไปทีละน้อย
หมัดที่กำแน่นค่อย ๆ คลายออก เขายืนทื่ออยู่กับที่ แผงอกที่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงด้วยไอสังหารบ้าคลั่งก็เริ่มสงบลงเช่นกัน
หลินมู่กับเปิ่นเปิ่นยืนอยู่ตรงข้ามหลิวเฟิง จับจ้องปฏิกิริยาของเขาตาไม่กะพริบ สภาพเช่นนี้ดำเนินต่อเนื่องไปเกือบครึ่งชั่วยาม หลิวเฟิงจึงหลุดพ้นจากสภาวะคลุ้มคลั่งกลับมาเป็นปกติได้
แม้เกศาดำขลับจะยังคงยุ่งเหยิง ทว่าโครงหน้าคมกริบดั่งมีดกรีด ผสานกับเรือนร่างสูงโปร่งผึ่งผาย ยังคงขับเน้นให้บุรุษหนุ่มวัยยี่สิบเอ็ดปีผู้นี้ดูเปี่ยมด้วยกลิ่นอายองอาจผงาดฟ้าอย่างยิ่ง
“ข้าบอกแล้ว เจ้าไม่ได้บ้าเสียหน่อย”
หลินมู่ยักไหล่ ใบหน้าประดับรอยยิ้มน้อย ๆ