กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 182 หลิวเฟิงผู้น่าสะพรึงกลัว
คำพูดประโยคนั้นของหลินมู่ยั่วยุหลิวเฟิงเข้าอย่างจัง เขาราวกับบ้าคลั่งไปโดยสิ้นเชิง หลังจากซัดหลินมู่จนบาดเจ็บ ดูเหมือนจะได้กลิ่นคาวเลือดจาง ๆ จึงยิ่งปลุกเร้าไอป่าเถื่อนรุนแรงที่อัดอั้นอยู่ภายในร่างให้ปะทุขึ้นมา เขากู่ร้องคำรามลั่นแล้วพุ่งปราดเข้าใส่หลินมู่อีกครา
“บ้าเอ๊ย บ้าไปแล้วจริง ๆ!”
หลินมู่อดสบถด่าไม่ได้ หลิวเฟิงเร็วเกินไปแล้ว เขารู้สึกว่าต่อให้ตนเองจะใช้วิชามังกรพลิ้วเก้าพริบตา ก็ใช่ว่าจะหลบการโจมตีของอีกฝ่ายพ้น
โฮก~
ในเวลานี้เอง เปิ่นเปิ่นที่ยืนดูเชิงอยู่ตลอดพลันเคลื่อนไหว มันส่งเสียงร้องคำราม ร่างกายที่เดิมทีเล็กกะทัดรัดพลันขยายใหญ่ขึ้นทีละน้อยดั่งลูกโป่งที่ถูกเป่าลม