ตอนที่ 168 ข้าคือเศรษฐีตัวจริง

ตอนที่ 168 ข้าคือเศรษฐีตัวจริง

เมืองหลานอู่ นอกจากจะเป็นสัญลักษณ์ของตระกูลหลานอู่แล้ว ยังเป็นเมืองศูนย์กลางการค้าที่มีอิทธิพลและสมาคมการค้าตั้งอยู่ไม่น้อย แน่นอนว่าขุมกำลังเหล่านี้ล้วนต้องจ่ายส่วยทรัพย์สินมหาศาลให้แก่ตระกูลหลานอู่ทุกปี

ขอเพียงมีเงิน ไม่ว่าใครก็สามารถเข้าสู่เมืองหลานอู่ได้ ทว่าเขาเทียนม่ายที่อยู่ห่างออกไปพันลี้กลับเป็นเขตต้องห้าม นอกเสียจากคนของตระกูลหลานอู่แล้ว ผู้ใดก็ไม่อาจเข้าใกล้

ยามนี้ ณ สองฟากฝั่งประตูใหญ่เมืองหลานอู่ มีชายฉกรรจ์ในชุดเกราะสีน้ำเงินสองคนยืนประจำการ ทั้งสองหน้าตาถมึงทึงดุดัน ไม่ว่าผู้ฝึกตนที่ก้าวเข้าสู่เมืองหลานอู่จะมีตบะสูงส่งเพียงใด ต่างก็ต้องเป็นฝ่ายควักจ่ายค่าผ่านทางให้แก่ชายฉกรรจ์ทั้งสองนี้ด้วยตนเอง

“เห็นหรือไม่ สองคนนั้นคือองครักษ์ใต้สังกัดตระกูลหลานอู่ แม้จะมีตบะเพียงขั้นผนึกชีพจรระดับเก้า แต่ด้วยสถานะของตระกูลหลานอู่ จึงไม่จำเป็นต้องเห็นยอดฝีมือขั้นผนึกปราณอยู่ในสายตา หากพวกเราคิดจะเข้าเมืองหลานอู่แห่งนี้ ต้องจ่ายโอสถผนึกปราณคนละสิบเม็ด”

อู่กานเอ่ยอธิบาย

“องครักษ์ของตระกูลหลานอู่งั้นหรือ?”