ตอนที่ 167 เมืองหลานอู่

ตอนที่ 167 เมืองหลานอู่

หลินมู่กับเย่หลีซ่านต่างก็เบ้ปาก เจ้านี่ขี้โม้เกินไปแล้วจริง ๆ แต่วิชาควบคุมกระบี่เมื่อครู่นั้น ก็น่าเลื่อมใสไม่น้อย

"ไม่ทราบว่าทั้งสองท่าน ไม่สิ ทั้งสามท่านกำลังจะไปที่ใดกันหรือ?"

อู่กานเอ่ยถาม เมื่อเห็นว่าเปิ่นเปิ่นพูดจาได้ จึงปฏิบัติต่อมันประหนึ่งคนผู้หนึ่งทันที แน่นอนว่าในใจของอู่กาน เจ้าหมูตัวนี้ก็เป็นเพียงสัตว์อสูรเลี้ยงของหลินมู่เท่านั้น

"พวกเรากำลังจะเดินทางไปยังตระกูลหลานอู่ พอดีอยากจะถามพี่อู่เสียหน่อย ไม่ทราบว่าจากที่นี่ไปยังตระกูลหลานอู่ ยังห่างอีกไกลเท่าใด?"

หลินมู่กล่าว เขารู้สึกกับอู่กานไม่เลว ในเมื่ออีกฝ่ายทักทายก่อนอย่างเป็นมิตร ก็พอดีจะได้ถามทาง

"โอ้? พวกเจ้าจะไปรายงานตัวที่ตระกูลหลานอู่รึ?"

อู่กานอุทานเบา ๆ อย่างแปลกใจ

"ท่านมองออกได้อย่างไร?"

หลินมู่ชะงักไป นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะเอ่ยทายความตั้งใจของตนได้ถูกต้องในประโยคเดียว