ตอนที่ 6 สำนักเสวียนหยวน

ตอนที่ 6 สำนักเสวียนหยวน

การเปิดรับศิษย์ของสำนักเสวียนหยวนนับเป็นเรื่องใหญ่ยิ่ง อย่าว่าแต่คนธรรมดาสามัญเลย แม้แต่ตระกูลขุนนางผู้สูงศักดิ์ในดินแดนหยวนโจว ต่างก็แก่งแย่งแทบหัวร้างข้างแตกเพื่อส่งคนของตนเข้าไปฝึกฝนในสำนักเสวียนหยวน

เมื่อหลินมู่กับเปิ่นเปิ่นเดินออกจากป่าทึบมาถึงเชิงเขาเสวียนหยวน ที่นี่ก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คนเสียแล้ว เปิ่นเปิ่นไม่รู้ไปสรรหาเสื้อผ้าหรูหรามาจากที่ใด เอามาห่อตัวเสียมิดชิด เหลือเพียงจมูกหมูกับดวงตาสองข้างโผล่ออกมา ตาเล็ก ๆ สองข้างกลอกไปมาอย่างมีพิรุธ

“เจ้าหมูบ้า บอกความจริงมา เจ้าจะตามข้าเข้าสำนักเสวียนหยวน มีแผนการอะไรกันแน่?”

หลินมู่ถามขึ้นอีกครั้ง

“เจ้าหนุ่ม เจ้าจะจู้จี้จุกจิกอะไรนักหนา ประโยคนี้เจ้าถามมาไม่ต่ำกว่าแปดรอบแล้ว ทำตัวเหมือนผู้หญิงไปได้”

เปิ่นเปิ่นกล่าวอย่างรำคาญ

“เจ้าไม่ยอมบอก ข้าก็ต้องถามสิ”