ตอนที่ 1 ชายผู้ใจสลาย ณ สุดขอบฟ้า

ตอนที่ 1 ชายผู้ใจสลาย ณ สุดขอบฟ้า

ริมหน้าผา สายหมอกแผ่คลุม ลมหนาวพัดกระหน่ำบาดผิว

กลุ่มคนในชุดคลุมยาวแผ่กลิ่นอายอันหนักแน่น ต่างจ้องมองชายหญิงคู่หนึ่งที่กุมมือกันแน่นอยู่ริมหน้าผาด้วยสายตาเคียดแค้น

หญิงสาวตรงริมผาสวมชุดกระโปรงยาวสีฟ้าอ่อน ดวงตาดั่งอัญมณีเอ่อล้นด้วยหยาดน้ำตา ทว่าสีหน้ากลับเด็ดเดี่ยวไม่ยอมจำนน

ชายหนุ่มข้างกายนางคอยปกป้องหญิงสาวไว้อย่างแนบแน่น เสื้อคลุมยาวสีดำสะบัดลู่ตามลมหนาว ผมสั้นเกรียนไม่ถึงสองนิ้วดูแปลกแยกจากคนรอบข้างอย่างยิ่ง และที่ต่างจากกลุ่มคนในชุดคลุมยาวเหล่านั้นคือ ภายในร่างของเขาไม่มีคลื่นปราณแท้แม้แต่น้อย

หลินมู่หันหลังกลับไป เท้าสะกิดโดนหินก้อนหนึ่ง มันร่วงหล่นลงสู่ก้นเหวลึกหมื่นจั้ง

เขาอดไม่ได้ที่จะเผยยิ้มขื่นออกมา เพียงเวลาแค่หนึ่งเดือน ตัวเขาเองกลับต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ทว่าเมื่อมองดูหญิงสาวข้างกายและสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่ส่งผ่านมืออันแนบแน่น เขาก็รู้ว่า ทั้งหมดนี้มันคุ้มค่าแล้ว

"หลิงเอ๋อร์ เจ้าจะทำให้พ่อต้องลำบากใจเพราะไอ้หนุ่มไร้หัวนอนปลายเท้าที่วรยุทธ์ยังไม่ถึงขั้นผนึกชีพจรคนนี้จริง ๆ หรือ!"

ฝั่งตรงข้าม ชายวัยกลางคนในชุดผ้าไหมชั้นดีมีสีหน้าบึ้งตึง สายตาอำมหิตดั่งคมมีดตวัดมองหลินมู่