กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 397 มังกรสะดุดกลิ้ง
เสียงทุ้มต่ำของอ๋าวไป้ ดังก้องอยู่ในห้วงมิติที่แม้แต่มันเองก็ไม่รู้จักแห่งนี้
คำพูดนี้ช่างหนักแน่นทรงพลัง ราวกับเป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจเสียเต็มประดา
ไม่อย่างนั้นมันจะให้บอกได้อย่างไร ว่าในฐานะมังกรแท้ กลับโดนยอดฝีมือเผ่ามนุษย์ผู้นั้นตบเผียะเดียวสลบคารัง?
มันก็เลยหัวไว นึกคำพูดที่ฟังดูไว้หน้าตัวเองแบบนี้ขึ้นมาได้
พอคิดดูดีๆ อาจจะไม่ใช่แค่สามวินาทีด้วยซ้ำ!
ใครจะไปรู้ว่าตอนนั้นมันสลบไปนานแค่ไหน แล้วเจียงหนิงหิ้วคอมันไปนานเท่าไร? เวลานั้นก็ควรต้องนับรวมไปด้วย
พลังที่น่าสะพรึงกลัวระดับที่เจียงหนิงแสดงออกมา แค่เจ้าตรึงมือเขาไว้ได้ข้างหนึ่งตั้งสามวินาที เจ้าก็น่าจะภูมิใจได้แล้ว
อ๋าวไป้คิดในใจเช่นนั้น
หญิงสาวเท้าเปล่าผู้นั้นถึงกับชะงักไปครู่ใหญ่ คิดตามไม่ทันเลยทีเดียว