ตอนที่ 395 พวกเราเป็นพี่น้องกัน

ตอนที่ 395 พวกเราเป็นพี่น้องกัน

เจียงชวนอายุสิบสอง ถึงจะเลยวัยไร้เดียงสามาแล้ว ได้เรียนหนังสือที่สำนักศึกษารั้วบูรพาอยู่หลายปี และพอรู้กฎระเบียบอยู่บ้าง

แต่นิสัยรักสนุกก็ยังไม่หายไปเสียหมด

ทุกครั้งที่อาจารย์แต่ละคนมาสอน เจียงชวนมักจะรวบรวมสมาธิได้ไม่ดี ไม่ทันไรก็ใจลอย

คนอื่นต่างก็จนปัญญา ไม่รู้จะทำอย่างไรกับเจียงชวน รัชทายาทก็คือกษัตริย์ ส่วนพวกเขาเป็นขุนนาง

ทว่าหวังเจียเซิงกลับมีไม้เด็ดอยู่จริงๆ

พอเห็นรัชทายาทไม่ชอบอ่านคัมภีร์ ก็ง่ายเลย โยนหนังสือทิ้งไปเสียดื้อๆ

ตอนเด็กเขาก็ไม่ได้ชอบอ่านหนังสือนัก แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางการเติบโตมาเป็นคนเก่งกาจของเขา

รัชทายาทเกิดมาพร้อมอิทธิฤทธิ์ความสามารถติดตัว ขอเพียงชี้นำไปในทิศทางที่ถูกต้อง ก็ไม่มีทางที่จะไม่เติบโตเป็นผู้เป็นคน