กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 243 ปีศาจขั้นสิบห้าอย่างนั้นหรือ
ตอนนี้ อสูรศิลาพาวานรเฒ่ากับเหยี่ยวไห่ตงชิงบินไปทางตะวันตกไกลกว่าพันลี้แล้ว
ส่วนกองทัพที่อยู่ข้างหลังจะไปถึงไหนแล้ว พวกมันไม่ได้สนใจเลยสักนิด
“น้องเสี่ยวไป๋ เจ้ารู้ทางจริงหรือ” คำถามนี้ อสูรศิลาถามมาหลายรอบแล้ว
วานรเฒ่าไม่เคยมาซีหรงมาก่อน เขาไม่ใช่คนหลงทาง แต่ก็ไม่รู้จักทางเหมือนกัน
“ไม่รู้จัก” วานรเฒ่าตอบอย่างมั่นใจเต็มที่
“เจ้าไม่รู้จัก…” อสูรศิลาได้ยินคำนี้ก็พุ่งหัวทิ่มลงพื้นไปทันที
เสียงดังสนั่นหวั่นไหว อสูรศิลากระแทกพื้นจนเกิดหลุมขนาดใหญ่
“ถึงเวลาคับขัน ก็ยังต้องพึ่งพี่ดำอย่างข้าอยู่ดี ข้ามีวิธีหาเมืองหลวงของซีหรง”
“สมองเท่าเม็ดวอลนัทของเจ้า ใช้การไม่ได้หรอก”