เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 539 มิควรค่าแก่การเอ่ยถึง
ไป๋หลิงอวิ๋นเคยกินโอสถหลอมปราณเพิ่มวิญญาณมาก่อน ดังนั้นพอได้กลิ่นยาจึงพลันดีใจขึ้นมาทันที
ผู้มีห้ารากวิญญาณเช่นเขาบำเพ็ญได้เชื่องช้าเกินไปจริง ๆ ต่อให้มีผู้อาวุโสไป๋และผู้ดูแลไป๋คอยฟูมฟักไม่ขาด อีกทั้งโอสถในหุบเขาหมื่นวสันต์ที่พอกินได้ ของเหลววิญญาณพฤกษาบรรพชน และแก่นไม้จมน้ำพันปีล้วนใช้ไปถึงสองชุดแล้ว ยามนี้ก็ยังคงอยู่เพียงระดับหลอมปราณขั้นห้าเท่านั้น
สิ่งที่ทำให้เขาประทับใจมากที่สุด ยังคงเป็นโอสถหลอมปราณเพิ่มวิญญาณที่ผู้ดูแลไป๋นำกลับมาจากภายนอก
โอสถนี้ใช้ได้ผลดียิ่งนัก หลังกลืนกินลงไปก็เพิ่มตบะขึ้นเจ็ดแปดวันในทันที ครั้นกินหมดขวดหนึ่ง เขาก็บรรลุถึงระดับหลอมปราณขั้นห้า
บัดนี้หานอวี๋มอบโอสถหลอมปราณเพิ่มวิญญาณให้เขาอีกขวดหนึ่ง เขาจึงพลันมั่นใจขึ้นมาว่าจะสามารถบำเพ็ญจนถึงระดับหลอมปราณขั้นหกได้ภายในสองปี