เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 538 ความเห็นอันปราดเปรื่องของประมุขน้อย
“ฮ่า ๆ ประมุขของพวกเราผู้นี้หนอ!”
ผู้อาวุโสหลี่ว์พาหานอวี๋เดินกลับมายังเรือนเล็กของตน ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเสียงดัง
ครั้นหัวเราะเสร็จแล้ว จึงกล่าวถึงเรื่องราวบางประการกับหานอวี๋ อดไม่ได้ที่จะพูดจาพร่ำบ่นตามประสาผู้อาวุโส “เจ้าเป็นถึงประมุขน้อย มีเรือนเล็กเป็นของตนเองแล้ว วันนี้พักอยู่ที่เรือนข้าก่อน รอพรุ่งนี้ค่อยย้ายไป”
“ระเห็จระเหินอยู่ภายนอกช่างลำบากเจ้าเด็กคนนี้ยิ่งนัก... แม้ตบะจะรุดหน้ารวดเร็วยิ่ง ทว่าหากกล่าวตามจริงแล้ว จะเทียบกับความสงบใจดังกาลก่อนได้อย่างไรเล่า?”
มิทันรอให้หานอวี๋เอ่ยปาก เขาก็เอ่ยปลอบใจตนเองต่อ “ทว่าข้าเองก็รู้ดี ยามคลื่นลมแห่งยุคสมัยมาบรรจบ มิใช่ว่าพวกเราเอ่ยปากว่าไม่สนใจก็สามารถเพิกเฉยได้”