เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 506 อิ่นอี้เซิง
ช่างกล่าวได้เป็นเรื่องเป็นราวเสียจริง ราวกับเป็นความจริงไม่ผิดเพี้ยน
หานอวี๋ได้ยินคำนั้นก็ยิ้มบาง ๆ “ข้าไม่จำเป็นต้องสืบถามก็ล่วงรู้ดี ไม่ว่าจะมีสือจงหลินหรือไม่ นิกายศักดิ์สิทธิ์ย่อมไม่มีผู้ใดพึ่งพาวิชาลับของสำนักบัวมารมาทำการ”
“เจ้าเอ่ยอ้างปากคำว่านิกายศักดิ์สิทธิ์ไม่ขาดปาก ทว่าเหตุใดสิ่งที่ใช้กลับเป็นวิธีการของสำนักบัวมารเล่า?”
วัตถุรูปลักษณ์ดอกบัวชิ้นนั้นกลับไม่ลังเลแม้แต่น้อย เอ่ยรับคำขึ้นมาในทันที “ศิษย์พี่สายหลอมโลหิตท่านนี้มีเรื่องที่ไม่ล่วงรู้ ข้าเองก็ได้รับบาดเจ็บมาตั้งแต่หลายปีก่อน ด้วยเหตุจำเป็นไม่อาจหลีกเลี่ยง จึงจำต้องใช้วิธีการประนีประนอมเช่นนี้ ฝืนประคองดวงจิตวิญญาณของตนเอาไว้...”
กล่าวถึงตรงนี้ ก็พลันราวกับฉุกคิดบางอย่างขึ้นได้ “ศิษย์พี่ ท่านเป็นคนของนิกายศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ หรือ? ข้ายังมิได้ขอทราบนามของท่านเลย”
“นามหรือ?”