เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 468 ไม่รับรู้ไม่ไต่ถาม
ครั้นสดับวาจาเหล่านี้ของเวยชิงอวิ๋นจบลง สีหน้าของนักพรตเฒ่าหลี่ก็อดมิได้ที่จะคล้ำหมองลงเล็กน้อย
เมื่อครู่นี้ตนมิได้กล่าวสิ่งใดอันมิควรกล่าวออกไปต่อหน้าพวกเขาใช่หรือไม่?
ครั้นทบทวนดูครู่หนึ่ง จึงนึกในใจว่านับว่าโชคดีนัก—ทั้งข่าวคราวของไป๋เตี๋ยและเรื่องราวของประมุขชีแห่งหุบเขาหมื่นวสันต์ ล้วนมิใช่เรื่องสลักสำคัญอันใดนัก ส่วนความลับระหว่างตนกับเจ้าหนูน้อยก็ยังมิได้เอื้อนเอ่ยออกไปเลย
ครั้นคิดถึงตรงนี้ เมื่อหันไปมองเวยชิงอวิ๋นอีกครั้ง แววตาจึงอดฉายแววไม่ไว้วางใจออกมาเล็กน้อยมิได้
เจ้าไป๋สือชีผู้นั้นยังถูกคนวางกลอุบายลับไว้บนตัว แล้วเวยชิงอวิ๋นผู้นี้เล่า บนกายนางจะไม่มีกลอุบายลับซ่อนอยู่ด้วยดอกหรือ? กันไว้ย่อมดีกว่าแก้ แม้มิถึงหนึ่งในหมื่นก็มิอาจประมาทได้
ตนจำต้องรีบจัดแจงที่ทางให้นางเสียโดยพลัน ทั้งยังไม่สามารถร่วมเดินทางเคลื่อนไหวกับนางอีกต่อไปได้
นักพรตเฒ่าหลี่คว้าตัวเวยชิงอวิ๋นขึ้นมาทันที แล้วทะยานร่างขึ้นสู่เวหาพลางเอ่ยว่า “พวกเราต้องเร่งรุดออกเดินทางแล้ว!”
เวยชิงอวิ๋นถูกหิ้วคอเสื้อจนร่างโงนเงนท่ามกลางลมทะเล นางเอ่ยถามว่า “ไปหาผู้ใดหรือ?”
นักพรตเฒ่าหลี่เอ่ยเสียงเย็นว่า “ไม่ต้องถาม และไม่ต้องคิด ต่อจากนี้ทุกสิ่งล้วนฟังตามการจัดแจงของข้า”