เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 464 ความยึดติดในใจ
“ท่าน...”
เสียงครางอ่อนหวานดังแว่วมาเบื้องหน้า ผู้บำเพ็ญหญิงในอาภรณ์ผ้าโปร่งบางเบายืนพิงอยู่ตรงประตูห้องเก๋งเรือ ท่าทางเย้ายวนชวนหลงใหล เผยให้เห็นเรือนร่างอยู่รำไร
ไป๋สือชีปรายตามองอย่างเย็นชาแวบหนึ่ง “หากมีคราหน้าอีก ข้าจะทำลายตบะของเจ้าเสีย”
“หากท่านไม่ยอมรับข้า ไยไม่ทำลายตบะของข้าเสียตั้งแต่บัดนี้เล่า?” ผู้บำเพ็ญหญิงแห่งสำนักสมสุขผู้นั้นเอ่ยเสียงหวานหยด “อย่างไรเสีย ข้ากับเหล่าพี่น้องหญิงบนเรือวิจิตร ล้วนเป็นอาหารในจาน เป็นกับข้าวตรงหน้าของท่านทั้งสิ้น”
“ท่านเพียงไม่ยอมลิ้มลอง แล้วจะรอไปถึงเมื่อใดเล่า?”
“ขอเพียงท่านยินยอม พวกข้าพี่น้องหญิง... ล้วนยอมทำทุกอย่าง”
ไป๋สือชีเห็นนางเป็นเช่นนี้จึงเอ่ยขึ้น “ยอมทำทุกอย่างหรือ? ก็ดี วันนี้ให้เจ้าเป็นคนถ่อเรือก็แล้วกัน”
ผู้บำเพ็ญหญิงผู้นั้นจนปัญญา “ท่าน...”