เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 459 ขอยืมเรือสำราญ
“ผู้บำเพ็ญระดับแกนทอง หลู่อวิ้นหรือ?”
เหล่าผู้บำเพ็ญหญิงแห่งสำนักสมสุขต่างสบตากันเลิ่กลั่ก “สำนักของพวกเรา มีท่านผู้นี้ด้วยหรือ?”
“เรื่องนี้พวกเราจะไปรู้ได้อย่างไร? พวกเราก็เป็นเพียงศิษย์ที่คุณสมบัติไม่ดีนัก ต้องออกจากสำนักมาอาศัยเรือนร่างแลกตบะเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น... สู้จับพวกเขากลืนกินจนหมดสิ้นเสียก็แล้วกัน”
มิรู้ว่าเป็นผู้บำเพ็ญหญิงแห่งสำนักสมสุขผู้ใจกล้านางใดที่เอ่ยถ้อยคำนี้ขึ้นมา
ไป๋สือชีและเวยชิงอวิ๋นต่างสะท้านวาบในใจขึ้นมาพร้อมกัน
เหล่าผู้บำเพ็ญมารช่างไม่เกรงกลัวฟ้าดินเสียจริง แม้พวกเขาจะเอ่ยอ้างนามของหลู่อวิ้นออกไปแล้ว ก็ยังอาจไม่ถูกปล่อยตัวไปอีก
ไป๋สือชีเตรียมพร้อมลงมือ คิดจะหลบหนีออกจากเรือสำราญลำนี้ เกรงว่าจะต้องประสบกับน้ำมืออำมหิต
ในตอนนั้นเอง ผู้บำเพ็ญหญิงนางหนึ่งก็เอ่ยขึ้นว่า
“หากมีท่านระดับแกนทองผู้นี้จริง พวกเราทำร้ายแขกของเขาเข้า ทุกคนบนเรือสำราญทั้งลำนี้ย่อมไม่อาจมีชีวิตรอด คงไม่แคล้วถูกส่งตัวไปให้ผู้อื่นสูบกลืนพลังจนสิ้นแน่”