เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 458 มีแต่ต้องไปหาดาวมาร
ไป๋สือชีแบกเวยชิงอวิ๋นที่ทั่วร่างเต็มไปด้วยบาดแผลไว้บนหลัง รู้สึกได้เพียงว่าท่านอาจารย์ผู้เผชิญความทุกข์ทรมานแสนสาหัสผู้นี้เบาราวกับขนนก ในใจพลันบังเกิดความสงสารเวทนาและความโกรธแค้นมากยิ่งขึ้น
หากมิใช่เพราะพวกคนวิกลจริตแห่งสำนักหมื่นลักษณ์ดึงดันจะตามหาดาวมารอันใดนั่น เขาและชู่เตี๋ยจื่อจะกลายมาเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร? ท่านอาจารย์นางก็คงมิต้องตกอยู่ในสภาพน่าอนาถถึงเพียงนี้
ทว่าอย่างไรเสียเขาก็มีพรสวรรค์แห่งกายาวิญญาณสองอารมณ์ การซ่อนเร้นอารมณ์ความรู้สึกของตนเองย่อมเป็นเรื่องง่ายดายยิ่งนัก
ยามนี้คือช่วงเวลาสำคัญยิ่งในการปฏิบัติตามคำชี้นำของจานดาวน้อยเพื่อหลบหนีออกจากสำนักหมื่นลักษณ์ มิใช่เวลามามัวขุ่นเคืองใจโดยใช่เหตุ
ลัดเลาะผ่านเรือนเล็กเก่าคร่ำคร่า หญ้าแห้งที่แทรกตัวออกมาจากรอยต่อแผ่นหินเขียวเสียดสีผ่านปลายขากางเกงของเขา
ไป๋สือชีเดินเลี้ยวซ้ายสามก้าวตามคำชี้นำของจานดาวน้อย แล้วไปหยุดยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ใต้โคมหินแห่งหนึ่ง แสร้งกลับคืนสู่สภาพคนไร้ใจดังเดิม
ในชั่วพริบตาถัดมา คนในสำนักหมื่นลักษณ์ผู้หนึ่งก็บังคับอาวุธเวทบินผ่านไป โดยมิได้สังเกตเห็นไป๋สือชีที่ยืนอยู่ในมุมอับเบื้องล่าง รวมทั้งเวยชิงอวิ๋นที่อยู่บนแผ่นหลังของเขา
หลังจากนั้น จานดาวน้อยก็หมุนขึ้นอีกครั้ง ไป๋สือชีแบกเวยชิงอวิ๋นเร่งรุดก้าวเดินต่อไปอีกครา โดยมิได้ใช้อาวุธเวทหรือพลังเวทแม้แต่เศษเสี้ยว