เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 449 อีกาจำแลงอาภรณ์ (ตอนปลาย)
“นายท่าน ท่านกระทำเช่นนี้ ออกจะยุ่งยากเกินไปสักหน่อยกระมัง?”
ครั้นเฉินเจียงหยางและหลิวเฉียงถือลูกกลอนคงกลิ่นหอมสองเม็ดจากไปอย่างสงบเสงี่ยมเรียบร้อยแล้ว ไป๋เตี๋ยจึงเอ่ยกระซิบกับหานอวี๋เสียงเบา
หานอวี๋ยิ้มพลางกล่าว “วิธีที่ไม่ยุ่งยาก ก็คือสังหารพวกเขาเสีย — หากพวกเขาเป็นผู้บำเพ็ญมาร ข้าย่อมสังหารทิ้งเสียให้สิ้นเรื่อง จากนั้นสาวตามเถาไปถอนรากถอนโคนย่อมมิใช่เรื่องยาก อย่างไรเสียก่อนหน้านี้พวกเราก็สังหารผู้บำเพ็ญมารเช่นนี้ไปไม่น้อยแล้ว”
“ทว่าในเมื่อพวกเขาทั้งสองมิใช่ อีกทั้งยังนับว่ามีจิตใจดีงามอยู่บ้าง เช่นนั้นจึงจัดการได้ลำบาก”
“สังหารเสียก็มิควร ปล่อยไปก็หาปลอดภัยไม่ ต่อให้ข้ามีวิธีจับตาดูพวกเขาอยู่ ทว่าก็ไม่อาจละทิ้งกิจธุระอื่น ๆ เพื่อคอยเฝ้าจับตาดูพวกเขาตลอดเวลาได้”