เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 448 อีกากลายเป็นอาภรณ์ (ตอนต้น)
“ถอนรากถอนโคนได้ยากหรือ”
หานอวี๋ประหลาดใจ “เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้นเล่า”
“นางวาณิช” ผู้สวมผ้าคลุมสีดำที่มีชาติกำเนิดจากตระกูลซูเอ่ยตอบว่า “ตระกูลเหยามีสมบัติล้ำค่าชิ้นหนึ่งที่สามารถเคลื่อนย้ายไปยังสถานที่อื่นได้ในชั่วพริบตา แม้ว่าแต่ละคราจะเคลื่อนย้ายได้เพียงสองคน ทว่าขอเพียงยังมีคนรอดชีวิตอยู่สองคน ผ่านไปไม่กี่สิบปีก็สามารถสืบเชื้อสายขยายเผ่าพันธุ์ และตระกูลเหยาก็จะฟื้นฟูกลับมาได้อีก”
“ก็เพราะเหตุนี้เอง ตระกูลเหยาจึงนับว่าจัดการให้สิ้นซากได้ยากยิ่งนัก”
เคลื่อนย้ายในชั่วพริบตา ทั้งยังใช้ได้สองคนกระนั้นหรือ
หานอวี๋ได้ยินดังนั้น ภายในใจพลันไหววูบ “สมบัติชิ้นนั้นมีรูปลักษณ์เช่นใด”
“บรรพชนตระกูลซูของพวกข้าเคยพบเห็นครั้งหนึ่ง คนของตระกูลเหยาสองคนหลบหนีหายไปต่อหน้าต่อตาเขานั่นเอง” “นางวาณิช” กล่าว “ดูเหมือนจะเป็นหินหน้าตาธรรมดาสามัญก้อนหนึ่งกระมัง หรือไม่ก็เป็นแผ่นหิน”
หรือว่านี่จะเป็นแผ่นหินเคลื่อนย้ายด้วยเช่นกัน
หานอวี๋คาดเดาขึ้นในใจทันที พลางอดรู้สึกหวั่นไหวขึ้นในอกมิได้