เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 444 เรื่องหนึ่งก็ส่วนเรื่องหนึ่ง
ผู้บำเพ็ญผู้นั้นได้ยินดังนั้นก็พลันยิ้มกล่าว “สหายเต๋าล้อเล่นแล้ว การสำรวจจวนถ้ำผู้บำเพ็ญโบราณของอารามเมฆาทองยังต้องรออีกเจ็ดวันจึงจะเริ่มต้น บัดนี้จะมีสิ่งของวิญญาณจากในนั้นปรากฏออกมาได้อย่างไรกัน?”
ผู้บำเพ็ญหญิงในผ้าคลุมสีดำเอ่ยขึ้นว่า “สรรพสิ่งล้วนเป็นไปได้ จวนถ้ำผู้บำเพ็ญโบราณแห่งนี้ก็ใช่ว่าจะต้องรอให้พ้นเจ็ดวันไปแล้วจึงค่อยเปิดให้ผู้คนเข้าไปเสียเมื่อไร ไม่แน่ว่าก่อนหน้านี้อาจมีคนลอบเข้าไปสำรวจดูแล้วก็เป็นได้”
“หากมิเช่นนั้นแล้ว สรรพสิ่งมากมายภายในนี้ จะสามารถกล่าวอ้างอย่างหนักแน่นมั่นใจด้วยแผ่นหยกเพียงแผ่นเดียวได้อย่างไรเล่า?”
ผู้บำเพ็ญผู้นั้นมิได้โต้เถียงกับนาง เพียงยิ้มกล่าวว่า “ที่สหายเต๋ากล่าวมาก็มีเหตุผล… เพียงแต่ทางฝั่งข้ายังมีกิจการค้าขายอื่นอยู่ ชั่วคราวนี้ยังไม่มีสิ่งของวิญญาณจากจวนถ้ำผู้บำเพ็ญโบราณตามที่ท่านต้องการ คงต้องรบกวนให้วันหน้าค่อยมาสอบถามใหม่”