เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 443 ขายปลา
“อ้อ”
ไป๋เตี๋ยก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อไป พลางกินพลางนึกเสียดายยิ่งนัก “แม้อาหารที่มีปราณวิญญาณเหล่านี้จะรสชาติไม่เลว ทว่าพอเข้าปากข้าทีไร ปราณวิญญาณก็มักจะเล็ดลอดหนีหายไปในทันที ต่อให้ข้าพยายามเก็บงำไว้มากเพียงใดก็ยังเป็นเช่นเดิม...”
“หากจะกล่าวไปแล้ว ก็แทบไม่ต่างอันใดกับอาหารธรรมดาทั่วไปเลย”
หานอวี๋ยิ้มบาง ๆ พลางกล่าวว่า “มีผู้อื่นเลี้ยงรับรอง นับเป็นโอกาสที่หาได้ยาก เจ้าก็จงลิ้มรสให้เต็มที่เถิด”
ผ่านไปไม่นานนัก ไป๋เตี๋ยก็กินอาหารจนหมดเกลี้ยง แล้วให้สาวใช้ที่หน้าประตูเรือนเข้ามาเก็บกวาดจนสะอาดสะอ้าน ยามนั้นเอง ตระกูลหลันก็ส่งคนนำสุราวิญญาณแปดไหมามอบให้ หานอวี๋จึงรับไว้โดยไม่เกรงใจ หมายจะเก็บไว้ให้แม่นางเยี่ยนซาน นักพรตเฒ่าหลี่ และคนอื่น ๆ ได้ดื่มในวันหน้า