เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 433 เจ้าสมควรเดินทางไป
ครั้นลุกขึ้นยืน นักพรตหลิงซิ่วพลันรู้สึกไม่ชอบมาพากลอยู่บ้าง
อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็เป็นผู้บำเพ็ญระดับแกนทองคนหนึ่ง อยู่ระดับใหญ่เดียวกับตนเอง
หากแม้นคนผู้นั้นเป็นผู้ที่มีพลังต่อสู้น่าตื่นตะลึงดั่งดาวมารหานอวี๋หรือเย่กูซิงแห่งสำนักกระบี่วิญญาณ ตนเองกับสำนักกระบี่วิญญาณไม่ทันตั้งตัว มิต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นดอกหรือ
เขาจึงสั่งการผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐานผู้นั้นว่า “จริงสิ พวกเจ้าจงเตรียมพร้อมไว้ด้วย เปิดมหาค่ายกลยันต์วิเศษพิทักษ์บรรพตที่บรรพชนทิ้งไว้ให้”
“กว่าจะได้ไปเข้าพบสำนักเบื้องบนไม่ใช่เรื่องง่าย จะมาเสียการใหญ่เพราะคนผู้หนึ่งที่จู่ ๆ โผล่ออกมาไม่ได้เด็ดขาด!”
ผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐานผู้นั้นพลันเข้าใจแจ่มแจ้ง พยักหน้ารับคำ
ครู่ต่อมา ภายในประตูสำนักนิกายเสวียนอี แสงสว่างค่อย ๆ ลอยสูงขึ้น พร้อมจุดอักขระน้อยใหญ่ที่ไหลเวียนไปมา
นักพรตหลิงซิ่วเองก็มาถึงบริเวณประตูสำนักแล้ว และได้เห็นผู้บำเพ็ญที่มา “เยือนสำนัก” ในวันนี้
เห็นเพียงผู้บำเพ็ญผู้นั้นยืนอยู่นอกประตูสำนัก รูปร่างสูงผอม ภายนอกแลดูอายุราวสามสิบปีเศษ สวมชุดคลุมหลวมสีนิลตัวหนึ่ง บนชุดคลุมปรากฏลวดลายกระแสน้ำแฝงเร้นจาง ๆ