เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 422 ทักษะยุทธ์หลอมโลหิต
ห่างจากเมืองหมิงเต๋อไปหลายสิบลี้ ภายในเมืองเล็กแห่งหนึ่งนามว่าเมืองจ่านเจียว นักพรตเฒ่าหลี่กำลังนั่งอยู่ที่มุมหนึ่งของโรงน้ำชา ดูไม่สะดุดตาผู้คนเลยแม้แต่น้อย
ภายในโรงน้ำชามีไอควันลอยคลุ้ง น้ำเสียงแหบพร่าของนักเล่านิทานดังทะลุเสียงจอแจของผู้คนขึ้นมา “หากจะกล่าวถึงดาวมารหานอวี๋ผู้นั้น เมื่อวานนี้เขาก่อการใหญ่โตไว้ที่เมืองหมิงเต๋อทีเดียว!”
เปลือกตาที่เดิมทีปรือปิดอยู่ครึ่งหนึ่งของนักพรตเฒ่าเผยอขึ้นเล็กน้อย ถ้วยชาในมือค่อย ๆ วางลงอย่างแช่มช้า
“เจ้าเมืองหมิงเต๋อผู้นั้นเป็นถึงเจินเหรินระดับแกนทองเลยทีเดียว!”
นักเล่านิทานตบไม้เคาะโต๊ะดังปัง ทั่วทั้งโรงน้ำชาพลันเงียบกริบลงในทันใด
“หานอวี๋พาเพียงอีกาดำหนึ่งตัวกับสาวใช้ตัวน้อยหนึ่งคนบุกเข้าโจมตีถึงหน้าประตู เจ้าเมืองผู้นั้นเพิ่งจะเอ่ยชมลูกน้องที่นำเด็กน้อยมาถวายเสร็จ ก็ถูกจู่โจมจนตั้งตัวไม่ติดเสียแล้ว”
“ทั้งสองฝ่ายผลัดกันรุกผลัดกันรับ ต่างงัดเล่ห์กลวิชาออกมาประชันกัน สุดท้ายเจ้าเมืองหมิงเต๋อก็พ่ายแพ้ไปในที่สุด”
“ทว่าส่วนที่ร้ายกาจที่สุดยังอยู่เบื้องหลัง...”
นักเล่านิทานลดเสียงต่ำลงเพื่อยั่วความอยากรู้ แขกเหรื่อเต็มโรงน้ำชาต่างพร้อมใจกันโน้มตัวไปข้างหน้าบ้าง เงี่ยหูฟังบ้างอย่างมิได้นัดหมาย