เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 416 นักพรตเฒ่าหลอมโอสถ
เจ้าเด็กน้อยปรากฏกายพร้อมกับดาวมารยักษ์ผู้นั้นที่บ้านผู้บำเพ็ญอิสระ แล้วสังหารตานชิงจื่อไปแล้ว...
ดาวมารยักษ์คือแม่นางที่ชื่อเยียนซานผู้นั้นกระมัง?
พวกเขาก็ช่างมีใจว่างมาทำเรื่องเช่นนี้เสียจริง
ทว่าก็จริงอยู่ ตานชิงจื่อผู้นั้นโอ้อวดอันใดว่าตนเองเอาชนะอันดับหนึ่งแห่งทำเนียบนามอัจฉริยะฟ้าประทานได้ ทั้งยังกล่าวว่าดาวมารหานอวี๋ยอมศิโรราบต่อมันทั้งกายใจ เพื่อใช้ดึงดูดผู้บำเพ็ญอิสระให้เข้าร่วม ช่างน่าโมโหยิ่งนัก
เดิมทีนักพรตเฒ่าหลี่คิดไว้ว่าหากผ่านไปอีกสักพักหานอวี๋ยังไม่มายังเมืองจินหม่า ตนเองก็จะไปดูที่บ้านผู้บำเพ็ญอิสระสักหน่อย ผู้บำเพ็ญอิสระที่ละโมบจนมืดบอดเหล่านั้น สำหรับเขานับว่าหลอกลวงได้ง่ายดายยิ่งนัก ไม่ต้องกังวลแม้แต่น้อย
คาดไม่ถึงเลยว่าเจ้าเด็กน้อยจะชิงจัดการเรื่องนี้ด้วยตนเองไปก่อนเสียแล้ว
หึ ๆ เรียนรู้แก่นแท้ของท่านนักพรตอย่างข้าไปได้หลายส่วนทีเดียว ยามต้องแก้แค้นก็แก้แค้น ผู้ใดขวางหูขวางตาก็ต้องชำระแค้นให้สาแก่ใจ
ข้อนี้ต่างจากคนทั้งสองนั้นไปคนละเรื่องเลยทีเดียว
คิดไปคิดมา นักพรตเฒ่าหลี่ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ พลางยกมือเรียกเสี่ยวเอ้อร์ว่า “เอาสุรามาชามหนึ่ง กับเนื้ออีกจานหนึ่ง”