เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 412 ยามราตรีสะบั้นดาวมารดวงที่แปด (ปัจฉิมบท)
สิ้นถ้อยคำนี้ของดวงจิตแยกแห่งตานชิงจื่อ เค้าร่างมนุษย์ทั้งหมดก็แปรเปลี่ยนไปอีกครั้ง
ปราณวิญญาณหลั่งไหลมารวมตัวกัน เค้าร่างมนุษย์ใหม่ค่อย ๆ เปล่งเสียงออกมา
“จี๊ด ๆ…”
“หานอวี๋… หนี้เลือดต้องชดใช้ด้วยเลือด…”
สุ้มเสียงนั้นมิใช่เสียงของชายชราอีกต่อไป ทว่าเป็นเสียงของผู้บำเพ็ญระดับแกนทองที่เคยหลงคิดว่าตนเองเป็นหนูมาก่อน เพียงเอ่ยปากก็แฝงไว้ด้วยความเคียดแค้นฝังกระดูก
หานอวี๋ได้ยินเสียงนั้น สีหน้าก็พลันเย็นชา
แม่นางเยียนซานเองก็หรี่สายตาลงอย่างเย็นเยียบ พลางส่งจิตตระหนักรู้ถามว่า “สังหารเขารึ”
“อืม ในเมื่อคิดจะเป็นศัตรู ก็จงสังหารเสีย” หานอวี๋ตอบกลับ
ครั้นทั้งสองสื่อสารผ่านจิตตระหนักรู้แล้ว ก็รัดกระชับพลังเวทพร้อมกัน ลายสีเขียวกลางหน้าผากของแม่นางเยียนซานก็สาดลำแสงสีเขียวเข้าใส่เค้าร่างมนุษย์นั้นอีกครั้ง