เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 389 ควรค่าแก่การรอคอย
“ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์อาทั้งสอง” หลิวเฮ่อประสานมือค้อมกายลง “หากดาวมารหานอวี๋ก็คือเฉวียนหลินผู้นั้นแห่งเมืองเยียนเหอ ข้าขอรับรองได้ว่าเขามิใช่คนชั่ว ข้าเห็นกับตาตนเองว่าเจตจำนงกระบี่ของเขาเปี่ยมล้นสง่างาม หาใช่สิ่งที่เสแสร้งขึ้นมาได้ไม่”
“หากคนผู้นี้คือหานอวี๋จริง วัยเพียงราวยี่สิบปีกลับมีเจตจำนงกระบี่เช่นนี้ พรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียรมรรคกระบี่สูงส่งเพียงนี้ เกรงว่าคงไม่ด้อยไปกว่าเย่กูซิงแห่งดินแดนใต้”
“แน่นอนว่าอาจมีความบังเอิญอยู่ด้วย เช่นวันนั้นที่ผู้บำเพ็ญมารติงโม่ถูกสังหารในเมืองเยียนเหอ แท้จริงแล้วเป็นเฉวียนหลินลงมือ ทว่าเขากลับเข้าใจผิดว่าเป็นหานอวี๋ หรือไม่ก็เป็นหานอวี๋ลงมือจริง เพียงแต่บังเอิญเฉวียนหลินที่ข้ารู้จักเดินผ่านทางนั้นพอดี จึงทำให้พวกเราเข้าใจผิดไป”