เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 388 ไร้ใจถึงเพียงนี้
“หา?”
หลู่อวิ้นมองฉินหงด้วยความตกตะลึง
“เจ้าตกใจอันใดเล่า?” ฉินหงยิ้มบาง ราวกับสิ่งที่นางเพิ่งเอ่ยออกไปเป็นเพียงเรื่องธรรมดาสามัญที่สุดเรื่องหนึ่ง
“ยอดดวงใจตัวน้อยเช่นเจ้า ข้าเก็บไว้ยังพอมีประโยชน์ ส่วนคนโง่เขลาที่ทรยศท่านอาจารย์อย่างฉีเฟยเยี่ยน ข้าจะเก็บนางไว้ทำอันใดอีก? หรือว่าข้ายังต้องช่วยส่งเสริมพวกเจ้าทั้งสอง ให้พากันบรรลุระดับแกนทองไปพร้อมกันหรืออย่างไร?”
กล่าวจบ นางก็ส่งกระแสเสียงด้วยจิตตระหนักรู้ เรียกตัวฉีเฟยเยี่ยนเข้ามา
ฉีเฟยเยี่ยนมิอาจล่วงรู้ต้นสายปลายเหตุ ยังคงประพฤติตนอย่างนอบน้อม ประดับรอยยิ้มบนใบหน้า “ท่านอาจารย์ ท่านมีเรื่องอันใดจะสั่งการหรือเจ้าคะ?”
“มิได้อยู่พร้อมหน้ากันเสียนาน วันนี้พวกเรามาหาความสำราญด้วยกันเถิด”
ฉินหงกล่าวพลางแย้มยิ้ม
รอยยิ้มของนางดูเป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง ทว่ากลับทำให้หลู่อวิ้นรู้สึกหนาวเยือกไปถึงขั้วหัวใจ