เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 ฝันลม ๆ แล้ง ๆ
รุ่งเช้าวันถัดมา หานอวี๋และนักพรตเฒ่าหลี่ทั้งสองออกจากย่านตลาดเสวียนอี บินมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ร้อยลี้ ก็พบอ่าวทะเลแคบยาวปลายแหลมแห่งหนึ่ง
ภายในอ่าวมีเรือประมงของมนุษย์ปุถุชนอยู่จำนวนหนึ่ง ทั้งสองมิได้หยุดแวะ พากันบินรุดหน้าต่อไปอีกยี่สิบกว่าลี้ จนกระทั่งมาถึงริมทะเล
ลมทะเลเค็มคาวหอบเอากลิ่นคาวปลาพัดปะทะใบหน้า เบื้องหน้าปรากฏเกาะหินโสโครกเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง
สิ่งปลูกสร้างลักษณะคล้ายศาลเจ้าหลังหนึ่งซึ่งดำสนิทไปทั้งหลังตั้งอยู่บนโขดหิน สองข้างประตูแขวนโคมน้ำมันปลาไว้ด้านละดวง แกว่งไกวไปตามแรงลมทะเล
ตรงกึ่งกลางแขวนป้ายชื่อสลักคำว่า “พรรคประมงทะเลใต้” เอาไว้ สองข้างป้ายชื่อปักอาวุธเวทฉมวกจับปลาไว้สองเล่ม
หานอวี๋และนักพรตเฒ่าหลี่เพิ่งเข้าใกล้เกาะหินโสโครกเล็ก ๆ แห่งนั้น พลันมีผู้บำเพ็ญผู้หนึ่งเหยียบอาวุธเวททะยานขึ้นสู่กลางอากาศ เข้ามาขวางทางเอาไว้