เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 หัวหน้าชาวประมง
หยั่งรู้ดุจเทพหรือ?
หานอวี๋ที่นั่งอยู่โต๊ะข้าง ๆ ครั้นเห็นท่าทางตื่นตะลึงจนพรวดพราดลุกขึ้นของเจ้าขี้เมาผู้นั้น ก็อดมิได้ที่จะนิ่งงันไปเช่นกัน
คนผู้นี้มิรู้ว่าโง่เขลาแต่กำเนิดหรือถูกสุรานารีบดบังจิตใจกันแน่ วาจาและการกระทำจึงได้ตื้นเขินไร้ปัญญาถึงเพียงนี้
นิ้วมือของนักพรตเฒ่าหลี่ที่กำลังนับคำนวณอยู่ถึงกับชะงักไปเล็กน้อย
ข้าเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น เหตุใดเขาจึงหลงเชื่อเข้าไปเสียแล้วเล่า?
เจ้าขี้เมาผู้นี้ก็นับเป็นยอดคนหาได้ยากยิ่งในใต้หล้าเช่นกัน — หากได้พบพานคนผู้นี้เร็วกว่านี้ เกรงว่าเพียงแค่สองสามประโยคก็คงหลอกลวงเอาทรัพย์สินบนตัวเขาจนเกลี้ยงเกลาไปนานแล้ว
“ท่านนักพรตช่างหยั่งรู้ดุจเทพจริง ๆ ยังสามารถมองเห็นอันใดจากดวงชะตาวันเดือนปีเกิดได้อีกหรือไม่? ข้ากับนางยังมีวาสนาบุพเพสันนิวาสต่อกันอยู่หรือไม่? ขอท่านนักพรตโปรดชี้ทางสว่างให้ข้าด้วย”