เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 292 เย่กูซิงต่างหากคือดาวมาร
“หลับไปแล้วหรือยัง?”
ศิษย์หญิงของหุบเขาหมื่นวสันต์นางหนึ่งค่อย ๆ ถอยออกมาจากห้องพักภายในเรือนรับรองหมื่นวสันต์อย่างแช่มช้า ปิดบานประตูลงอย่างระมัดระวัง เบื้องหลังนางพลันแว่วเสียงของประมุขชีดังขึ้น
“หลับแล้วเจ้าค่ะ เด็กคนนี้ว่าง่ายยิ่งนัก เพียงแต่ดูเหม่อลอยนิ่งงันไปสักเล็กน้อย”
ศิษย์หญิงหุบเขาหมื่นวสันต์กล่าวตอบ
ประมุขชีผงกศีรษะน้อย ๆ “ดี เจ้าอย่าได้เดินไปไกล เผื่อเด็กน้อยผู้นี้ตื่นขึ้นมาร้องไห้งอแง ยังต้องให้เจ้าคอยปลอบโยน”
“เจ้าค่ะ ท่านประมุข” ศิษย์หญิงรับคำพลางเดินไปนั่งรออยู่ใต้ชายคาระเบียง
ในยามนั้นเอง ประมุขชีพลันชะงักไปเล็กน้อย เมื่อได้รับจิตตระหนักรู้จากเย่กูซิง
“ประมุขชี ข้าได้สังหารผู้บำเพ็ญมารระดับแกนทองจากสำนักนิกายใหญ่แห่งดินแดนสวรรค์กลางไปสองคน จึงไม่สะดวกปรากฏกายนำพาภัยพิบัติมาสู่หุบเขาหมื่นวสันต์ ใคร่ขอให้ประมุขชีอนุญาตให้เสี่ยวไห่หนี่ว์พำนักอยู่ในหุบเขาหมื่นวสันต์ไปพลางก่อน เพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องราววุ่นวายให้มากที่สุด”