เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 291 หนึ่งฟาดกระบองเขี้ยวหมาป่า
บนภูเขาวายุทมิฬปรากฏแสงกระบี่ส่องประกายเจิดจ้า ก่อนจะพลันเลือนหายไปในชั่วพริบตา
ไม่นานนัก ทั่วทั้งบริเวณโดยรอบภูเขาวายุทมิฬก็พลันเงียบสงัด
ดรุณีร่างเล็กที่มีลวดลายสีเขียวบนหน้าผากผู้หนึ่ง มือหิ้วไหสุรายืนอยู่กลางป่า เบื้องหน้ามีกระบองเขี้ยวหมาป่าปักตั้งอยู่หนึ่งด้าม นางทอดสายตามองส่งเย่กูซิงที่ไล่สังหารคุณชายรูปงามจากไป
“ผู้บำเพ็ญกระบี่ระดับแกนทองแห่งดินแดนใต้ ยังบริสุทธิ์ยิ่งกว่าของสำนักกระบี่เร้นลับอยู่หลายส่วน... หรือว่าหานอวี๋ร่ำเรียนวิชากระบี่มาจากคนผู้นี้กัน?”
“ไปดูสักหน่อยดีหรือไม่?”
“อย่าดีกว่า... หานอวี๋หายตัวไปที่ใดแล้วเล่า ช่วงเวลานี้รุดหน้าขึ้นไม่น้อยเลย กระทั่งผู้บำเพ็ญระดับแกนทองก็ยังสังหารได้แล้ว...”
แม่นางเยียนสามนึกในใจว่า หานอวี๋ช่างแตกต่างจากนางเสียจริง