เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 233 ป้ายคำสั่งเซียน
เมืองแสวงเซียนยังคงคึกคัก ผู้คนเดินข้ามไปมาไม่ขาดสาย
ผู้สวมชุดแพรพรรณและเสื้อขนมิ้งค์ ขี่ม้าพันธุ์ดีนั่งรถเทียมม้าหอมกรุ่น ผู้ถือทวนพกกระบี่เดินทางไม่ขาดสาย
นับตั้งแต่เซียนจารย์แห่งหุบเขาว่านชุนลงมือตรวจค้นและจับกุมผู้บำเพ็ญมารจนเวลาล่วงเลยไปหลายเดือนแล้ว แต่ยามที่มีคนหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดคุยในโรงเตี๊ยมหรือโรงน้ำชา ผู้รู้เรื่องก็มักอดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าตื่นเต้นดีใจพร้อมกับวาดมือไม้บรรยาย
ผู้ปรารถนาจะฝึกบำเพ็ญเซียนในเมืองแสวงเซียนมีอยู่เป็นจำนวนมาก ทว่าผู้ที่มีคุณสมบัติไปหุบเขาว่านชุนอย่างแท้จริง และกล้าไปเสี่ยงโชคยังสำนักเซียนอย่างแท้จริงนั้นกลับมีน้อยยิ่งนัก
ต่อให้ผู้ที่มีเส้นสายเอง ก็ล้วนเดินทางจากเมืองแสวงเซียนไปยังตลาดวิญญาณชิงเหอ เป็นไปไม่ได้ที่จะดะดื่นวิ่งไปอยู่เบื้องหน้าสำนักเซียนอย่างไร้สมอง
โรงเตี๊ยม “เซียนเค่อไหล” เปิดกิจการมาได้หลายปีแล้ว ป้ายชื่อที่หน้าประตูเป็นสีดำขลับเป็นเงางาม