กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พ่อ ฉันขึ้นเขาแล้ว”
“ไปสิ”
ช่วงสองวันนี้พ่อหู่ไม่รู้จะพูดอย่างไรกับโชคเรื่องขึ้นเขาของลูกสาวตัวเองแล้ว พอได้ยินเธอบอกว่าจะขึ้นเขาอีกครั้ง เขาจึงไม่แม้แต่จะห้าม เพียงโบกมือให้ไป
“อืม”
ครั้งนี้หู่เยวี่ยไม่ได้ไปล่าสัตว์
เพราะลานบ้านด้านหน้าเรียงเสร็จแล้ว แท่นเตาก็ทำเสร็จแล้วเช่นกัน เธอจึงทำอาหารที่บ้านของตัวเองได้ เธอวางแผนจะนำกวางซื่อบื้อออกมาจากมิติ
เธอเดินวนอยู่บนเขารอบหนึ่ง จากนั้นก็ยัดกวางซื่อบื้อที่ยังอุ่น ๆ ใส่ตะกร้าสะพาย ปิดทับด้วยผักป่า แล้วลงจากเขา
“พี่ใหญ่ พี่สอง มาช่วยหน่อย”
พี่ใหญ่หู่กับพี่รองหู่ได้ยินเสียงเรียกก็รีบทิ้งงานในมือแล้ววิ่งไปช่วยยกตะกร้าสะพายลงมา น้ำหนักที่สัมผัสมือทำให้ทั้งสองขมวดคิ้ว