กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นี่…”
หัวหน้ากองพลมองหู่เยวี่ยที่พุ่งตัวเข้าไปในห้องครัวจนไม่รู้จะพูดอะไร เขาสะบัดแขนเสื้อแล้วเดินออกจากลานบ้านตระกูลเฮ่อ เดิมทีตั้งใจจะกลับบ้าน แต่พอเหลือบเห็นคนตระกูลหู่ที่กำลังวุ่นอยู่ เขาก็เปลี่ยนทิศทางเดิน
“หัวหน้ากองพลหู่กำลังยุ่งอยู่หรือ”
“ใช่”
“หัวหน้ากองพลหู่ คุณไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยหรือ”
หัวหน้ากองพลเห็นว่าพ่อหู่ไม่พูดถึงเรื่องนี้ จึงเอ่ยถามขึ้นก่อน
“ได้ยิน”
“ถ้าอย่างนั้นคุณ…”
“คุณอยากถามว่าฉันเป็นห่วงหรือเปล่าใช่ไหม ไม่ต้องห่วงหรอก เด็ก ๆ โตแล้ว พวกเราต้องหัดปล่อยมือบ้าง”
หัวหน้ากองพล: “…………” ฉันถามคุณตั้งแต่เมื่อไรว่าเป็นห่วงหรือไม่เป็นห่วง